Τι σημαίνει η ιδέα της FAKE ART; Η φύση της τέχνης, σύμφωνα με τον Brzezinski, βρίσκεται στο ίδιο το σημείο. Το σημείο (σημαίνον) είναι το υλικό μέσο αλλά και το αντικείμενο στο οποίο αναφέρεται (έννοια). Το ψηφιακό βίντεο, όμως, δεν έχει τα τυπικά χαρακτηριστικά άλλων μέσων (ένα pixel δεν είναι εξέχον στοιχείο των διανυσματικών σχημάτων, η επίπεδη επιφάνεια της εικόνας δεν είναι στοιχείο των 3D γραφικών, και κάθε εικόνα μπορεί να εκτυπωθεί ή να προβληθεί με διάφορους τρόπους.)

Έτσι, τα ορατά αντικείμενα αποτελούν, όχι τα στοιχεία της ψηφιακής εικόνας, αλλά τα στοιχεία της τελικής μορφής της παρουσίασης. Από αυτή την άποψη, η ψηφιακή εικόνα είναι η τέλεια δυνατότητα: δομικό της χαρακτηριστικό είναι η έλλειψη δομικών χαρακτηριστικών.
Ο Brzeziński επινόησε τον όρο "D-effect", προκειμένου να αποδώσει τη διπλή σχέση ανάμεσα σε μια δράση και την έλλειψη, να υπονομεύσει τις«λανθάνουσες» αισθητικές με την εισαγωγή του όρου "Fake" (ψεύτικο).

Ποιες είναι οι συνέπειες που επιφέρει στην αισθητική της ψηφιακής εικόνας; Τα πολυμέσα παραδοσιακά έχουν εξισώσει την έννοια με το μέσο, εξερευνώντας τις αισθητικές ιδιότητες του μέσου. Ταυτολογικές μορφές (φόρμες) έχουν δημιουργηθεί οι οποίες, υποθετικά, αποδίδουν την έννοια στο μέσο καθεαυτό. Η Fake art έχει ως στόχο να ξεπεράσει αυτήν την κατασκευή και να αποδώσει την ψηφιακή εικόνα σε άλλα μέσα αφού το ψηφιακό βίντεο δεν έχει ουσιαστικά δομικά χαρακτηριστικά και δεν μπορεί να αναφέρεται στον εαυτό του.

Από αυτή την άποψη, η ιδέα της τέχνης, σύμφωνα με τον Brzeziński προσεγγίζει την κλασική κατάσταση γνωστή από την εικονική τέχνη που απεικονίζει εξωτερικά νοήματα στο μέσο, για παράδειγμα, ένα ελάφι ζωγραφισμένο σε μουσαμά με λάδι ή μια προβολή στον τοίχο. Η κλασική τέχνη εξισώνει επίσης τη φόρμα με το περιεχόμενο. Ο Brzeziński επαναφέρει το σημείο (σημαίνον) στην ψηφιακή εποχή. Αντί για προσομοίωση των ελαφιών ή απεικόνιση του ίδιου του μέσου, η Fake Art προσπαθεί να παραποιήσει τα άλλα μέσα. Με τη χρήση ενός μεσου απεικονίζει απίθανες δομές άλλων, χρησιμοποιεί την ειρωνεία και φτάνει σε παράλογα ερευνητικά αποτελέσματα.

Για παράδειγμα, ο Brzeziński προσομοιώνει μια έκρηξη χρυσών νανο-σωματιδίων ή μια διαδικασία βακτηριακής επώασης, η οποία υπολογίζεται σε 3D χώρο, στη βάση ενός κώδικα DNA του ιού της γρίπης. Από επιστημονική άποψη, αυτά αποτελούν παράλογες ενέργειες, ανύπαρκτες στη φύση, ούτε πρόκειται για ανακάλυψη ούτε απεικονίζουν την αλήθεια για τον κόσμο. Παρ 'όλα αυτά, στο πλαίσιο της τέχνης, αποκτούν μια αισθητική, συχνά μεταφορική ή συμβολική διάσταση.
Δομές αυτού του τύπου, οι οποίες "μολύνουν" την επιστήμη και τη μετατρέπουν σε τέχνη, πραγματώνουν την εννοιολογική τέχνη. Η επεξεργασία των εικόνων, των αντικειμένων και της γνωστικής διαδικασίας έχει ως στόχο να θολώσει το προφανές των συμπερασμάτων και μερικές φορές να κατασκευάσει θεωρίες με κοινωνικές, πολιτικές, θρησκευτικές ή ακόμη και μυστικιστικές διαστάσεις. Η διάσταση αυτή, ωστόσο, θα υπάρξει μονο ως αποτέλεσμα της ερμηνεία ενός απατηλού γεγονότος.

μετάφραση από το μπλογκ http://postvideoart.wordpress.com/

O Michal Brzezinski είναι πολωνός καλλιτέχνης και δημιουργός πολλών μανιφεστων. Τα βίντεο του χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες, σε αυτά που ασχολούνται με κοινωνικά θέματα, σε αυτά της εσωτερικής εμπειρίας και στα φωτογραφικά πειράματα. Είναι γεμάτα συμβολισμούς και μεταφορές.

Στο σύντομο βίντεο Rise (2006) περιγράφει την τοποθέτηση της πολωνικής σημαίας από τους υπαλληλους του δήμου.