Ομαδική έκθεση, Γκαλερί TinT, Θεσσαλονίκη
Δεν είναι εύκολο να ξεπεράσεις τους περιορισμούς και την παράδοση ολόκληρων αιώνων. Από την αρχαία εποχή μέχρι τον 19ο αιώνα, τα γυναικεία καθήκοντα στρέφονταν κυρίως γύρω από το σπίτι και την οικογένεια: να φροντίζουν την εμφάνισή τους, να μεγαλώνουν παιδιά, να κάνουν το νοικοκυριό, να μαγειρεύουν, να φτιάχνουν ρούχα και, στις πιο φτωχές οικονομίες και σε πιο σκληρά κλίματα, να δουλεύουν στα χωράφια ή στα εργοστάσια.

Οι γυναίκες συνέβαλλαν πολύ στην οικονομία και ήταν καλές στο να επινοούν τρόπους επιβίωσης σε ένα δύσκολο περιβάλλον. Οι δεξιότητες που ανέπτυξαν ήταν οι ανάλογες. Από τον 19ο αιώνα ξεκίνησε μια διαδικασία απελευθέρωσης, όχι στο πλαίσιο καμιάς ‘φεμινιστικής’ εκστρατείας αλλά ως δίκαιο αίτημα για περισσότερη αναγνώριση του ρόλου τους και πλήρη πρόσβαση στις ευκαιρίες αυτού του κόσμου σε ισότιμη βάση με τους άνδρες. Η παρουσία των γυναικών στην τέχνη ακολούθησε την ίδια εξέλιξη όπως σε πολλούς άλλους τομείς στη ζωή, με αποκορύφωμα τις δεκαετίες του ’60 και του ’70 όταν οι γυναίκες ξεκίνησαν μια ολόκληρη σειρά νέων μορφών τέχνης, κυριολεκτικά χύνοντας αίμα για να εξασφαλίσουν την κατανόηση του μηνύματός τους. Οι γυναίκες γίνονται όλο και πιο ανταγωνιστικές για να διατηρήσουν τη θέση που με τόσο κόπο κέρδισαν, αλλά στην πορεία συχνά βρίσκουν ότι έχουν μείνει μόνες. Ακόμη και ύστερα από τόσα χρόνια, η γυναικεία παρουσία στην τέχνη παραμένει μικρή και συχνά οι θεατές δεν επικοινωνούν με την τέχνη που βλέπουν και την απορρίπτουν αβασάνιστα ως ‘γυναικεία’ και συνεπώς ‘προβλέψιμη’, ‘ανώδυνη’ ή ‘αδύναμη’. Ίσως η κατανόηση να βγει μέσα από τη συνειδητοποίηση των παραδόσεων από τις οποίες ξεκινούν οι γυναίκες, την επαναξιολόγησή τους στο πλαίσιο του σπιτικού περιβάλλοντος και της ανάγκης για ζεστασιά, άνεση και ασφάλεια που όλοι νιώθουμε, γυναίκες και άνδρες, αλλά που συχνά παραγνωρίζει ο σύγχρονος κόσμος. Κέντημα, πλέξιμο, κηπουρική, κουζίνα, παιδιά, ρούχα κλπ. εμπνέουν τις γυναίκες και παρέχουν τα υλικά της δουλειάς τους, και αυτό αντανακλάται στα σημερινά έργα τέχνης – στις ευαισθησίες τους, τις τεχνικές τους, τα θέματά τους. Η έκθεση έχει στόχο πρώτα απ’ όλα να ανοίξει μια συζήτηση, να θέσει ερωτήματα και να βρει κάποιες απαντήσεις, να δημιουργήσει ένα θετικό κλίμα. Δεν ζητά την επιστροφή στις παραδοσιακές αξίες αλλά την αναγνώριση των επιτευγμάτων των γυναικών στο παρελθόν και τον σημαντικό αντίκτυπο που αυτά εξακολουθούν να έχουν. ζητά επίσης να κατανοήσουμε τη φύση της γυναικείας τέχνης πέρα από τις προκαταλήψεις και τις προσδοκίες μας.

Συμμετέχουν : Λένα Αθανασοπούλου, Ζωή Γαϊτανίδου, Δέσποινα Ησαΐα, Ελένη Θεοφυλάκτου, Ζωή Κεραμέα, Μαρία Κόντη, Μαρία Λοϊζίδου, Δάφνη Μπαρμπαγεωργοπούλου, Μαρία Οικονομοπούλου, Ντόρα Οικονόμου, Νίνα Παπακωνσταντίνου, Μαρία Πολυζωίδου, Αντιγόνη Πασίδη, Ελένη Ρήγα
Επιμελήτρια: Els Hanappe

Εγκαίνια: Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2009, 8.30 - 11.00 μ.μ.

Γκαλερί TinT  ■  TinT gallery  
Χρυσ. Σμύρνης  13, 546 22 Θεσσαλονίκη ■  13 Chrys. Smyrnis st., GR-546 22 Thessaloniki
tel. + 30 2310 235 689 - tel./fax + 30 2310 220 191 - tint@otenet.gr - www.tintgallery.gr