Jules Verne


Ξεκινώντας από


Ψηφοθηρία

Η ταινία που ζούμε είναι...
 









"No Frost" Ζωγραφική της Ελένης Γκόγκου

  Απ' την κορυφαία αστική επινόηση που ονομάστηκε «φωταγωγός» δεν ήρθε ποτέ φως, και ότι φεύγει είναι συνθλιμμένο όνειρο. Σ' αυτή την πόλη, εκ γενετής ελαιοχρωματιστές έγιναν ζωγράφοι της αστικής επιφάνειας.
Εκ γενετής ζωγράφοι δεν έγιναν τίποτα, ίσως μόνο σπουδαίοι άνθρωποι.
Έτσι είναι οι ζωγράφοι, ασυμβίβαστοι.



Η Mars Field Gallery, με ιδιαίτερη αγωνία για τη φθίνουσα πηγαία δημιουργία  της πόλεως των Αθηνών, ανοίγει
τη σεζόν με την προβολή του έργου της αυτοδίδακτης εικαστικού Ελένης Κοντογιάννη-Γκόγκου. Στην πρώτη της δημόσια ατομική έκθεση στην Αθήνα, με τον τίτλο “No Frost”, η Γκαλερί έχει επιλέξει και παρουσιάζει τρεις σειρές ζωγραφικών έργων (σε μουσαμά, σε χαρτί και σε γυαλί) και μια σειρά από cheap art accessories (γυναικείες τσάντες από διακοσμημένο αεροπλάστ και νάυλον πλέγμα).

“No Frost”

Εγκαίνια: Σάββατο, 1η Οκτωβρίου 2011, ώρα 8:30 μ.μ.
Διάρκεια: 1 έως 16 Οκτωβρίου 2011


Η Γκόγκου δεν δέχτηκε και δεν αποδέχτηκε καμία εξωτερική καθοδήγηση ή επιρροή σε ό,τι αφορά τη ζωγραφική. Είναι αυθόρμητη, διακριτική, φιλομαθής, οξυδερκής, με ιδιαίτερη ικανότητα στην έρευνα και την ερμηνευτική αξιολόγηση του ζωγραφικού αποθέματος. Τα πρώτα της ερεθίσματα ανάγονται στους χρόνους της σχολικής διδασκαλίας των εικαστικών στο Αττικό Λύκειο. Θα περάσουν, ωστόσο, σχεδόν τέσσερις δεκαετίες αναζήτησης, έως ότου έλθει το ψυχικό πλήρωμα που επιτρέπει στο ταλέντο να αρχίσει να «φωτοσυνθέτει». Από το 2007 που ξεκινά η ουσιαστική σχέση με τη ζωγραφική, η Γκόγκου δεν παύει να εκπλήσσει.
Η ίδια αναφέρει: «Ξεκίνησα θέλοντας να δημιουργήσω έκρηξη ενός βιασμένου συναισθηματικού κόσμου κολλημένου από ιστό αράχνης. Σκέφτηκα ότι η ζωγραφική θα γέμιζε χρώματα και φως τα κύματα των συναισθημάτων μου, και ότι το μάτι του θεού θα ξεκαθάριζε το τοπίο μιλώντας γι' αυτό.»
Τα ζωγραφικά - ψυχογραφικά χωρία από τα οποία η Γκόγκου αντλεί στοιχεία για τη ζωγραφική της εντοπίζονται στους Cézanne, Matisse, Chagall, Pollock.
Ο Cézanne αρνείτο οποιουδήποτε είδους  καλλιτεχνικό συμβιβασμό. Ο Matisse έλεγε πως «στην τέχνη το αληθινό και το πραγματικό εμφανίζονται μόνον όταν δεν καταλαβαίνεις πια τι κάνεις και τι μπορείς να κάνεις και, ωστόσο, αισθάνεσαι μια δύναμη μέσα σου που αυξάνεται όσο της αντιστέκεσαι. Πρέπει να προσφέρεις τον εαυτό σου αγνό, καθαρό και αθώο, χωρίς αναμνήσεις, σαν τον πιστό που πάει στην εκκλησία να μεταλάβει. Είναι προφανές πως πρέπει να μάθουμε να αφήνουμε πίσω μας τα βιώματά μας και ταυτόχρονα να διαφυλάσσουμε τη φρεσκάδα του ενστίκτου».
Κατά τον Chagall «η τέχνη είναι πάνω απ' όλα ψυχική κατάσταση. Η τέχνη, η ζωγραφική είναι ό,τι πιο σημαντικό. Προπάντων εκείνο το είδος ζωγραφικής που διαφέρει απ' ό,τι όλοι περιμένουν».
Η Γκόγκου ομολογεί μια σχεδόν θρησκευτική προσήλωση στη ζωγραφική [...Θεέ μου, δώσε μου τη δύναμη να εμφυσήσω κι εγώ στους πίνακες μου πνοή πένθιμης προσευχής, προσευχής λυτρωτικής και αναστάσιμης...], γεγονός που την αποδεσμεύει από στερεοτυπικές εικαστικές προσεγγίσεις του ανθρώπινου δράματος, του υπερβατικού και του μεταφυσικού.

Eγκαίνια: Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2011, ώρα 8:30 μ.μ.

Διάρκεια: 1 έως 16 Οκτωβρίου 2011

Ώρες: Τε., Πε., Πα.: 11:00-13:00 & 18:00-21:00                  
           Σα., Κυ.: 11:00-15:00

Διεύθυνση: Θερειανού 11 & Μουστοξύδη 1                                                   
Πεδίον Άρεως, 114 73  Αθήνα                                             


211 0149543, 697 719470              

www.eurocrisis.eu