Σε μια λαϊκή γειτονιά ένα παιδί χτυπάει το σιδερένιο στύλο του STOP με μια μπίλια. Κάνει τόση φασαρία που βγάζει όλους τους περίοικους στα μπαλκόνια. Το μαλώνουν, αλλά το παιδί βαράει επίμονα για ώρες το STOP- λες και αυτό φταίει για όλα.

Αψυχολόγητες καταστάσεις.

Όμως, εκείνο το απόγευμα, αν περνούσε από τη γειτονιά ο Ρουμάνος φωτογράφος Cosmin Bumbut, θα ενθουσιαζόταν με την εικόνα.

Ο Cosmin γεννήθηκε το 1968, σπούδασε φωτογραφία στην Ακαδημία του Βουκουρεστίου και σήμερα η φήμη του ξεπερνάει τα σύνορα της Ρουμανίας.

Στη χώρα του έγινε πρώτα γνωστός με "εμπορική" πλευρά της δουλειάς του. Το 1996 κέρδισε ένα πρώτο βραβείο διαφημιστικής φωτογραφίας και το 2000 ψηφίστηκε ο καλύτερος φωτογράφος μόδας.

Υπάρχει όμως και η "σκοτεινή" πλευρά στο έργο του, που συμπτωματικά είναι και ασπρόμαυρη. Τα αληθινά μοντέλα του βρίσκονται στο περιθώριο, στα προάστια, στο ημίφως, στην τρίτη θέση του τρένου, στα ιδρύματα και στις παράγκες. Εκεί χτυπά η καρδιά του τόπου του, της Ρουμανίας, που γνώρισε την πιο αλλοπρόσαλλη μορφή του "Υπαρκτού Σοσιαλισμού" και σήμερα είναι υπό την επιτήρηση του ΔΝΤ. Αυτές οι φωτογραφίες συγκινούν και "τσιγκλάνε" εκτός των συνόρων.

Συνήθως λέμε για το "βλέμμα" του φωτογράφου. Ο Cosmin έχει ένα τρόπο να αποδίδει το "βλέμμα" του φακού. Ο φακός σε μια φωτογραφία ποτέ δεν φαίνεται, αλλά σ' αυτές εδώ έχει συμμετοχή. Κοιτάει απλά και χωρίς συστολή -και με κάποια αφέλεια μπορεί- τόσο που κάνει τα είδωλα τα συστέλλονται, να απορούν ποιος τους ξετρύπωσε και γιατί, να ντρέπονται για την αδικία. Τους κοιτάει ο φακός και τον κοιτάνε. Σε ανύποπτο χρόνο γεννιέται μια εικόνα. Και αυτοί οι άλλοτε επιθετικά αμυνόμενοι άνθρωποι, οι λούμπεν με τα "αρπακτικά μάτια" που έλεγε ο Καζαντζάκης, γαληνεύουν.

Όχι, δεν είναι καθόλου μελό. Πράγματι, τα θέματα του είναι μελοδραματικά και λίγο μπανάλ: οι περιθωριακοί, οι φτωχοί, οι κλοσάρ, αλλά αυτές οι φωτογραφίες δεν έχουν ίχνος μελοδραματισμού. Είναι ακατέργαστος και πηγαίος ρεαλισμός.

Ο ίδιος λέει: "Η αποστολή μου είναι να θέσω ένα όριο στην υπάρξη, το μπανάλ και το απλό".

Ρωτήσαμε έναν Έλληνα φωτογράφο να μας πει για τον Cosmin Bumbut. Διαλέξαμε τον Κώστα Μασσέρα γιατί παρατηρήσαμε κάποια "ασπρόμαυρη" υφολογική συγγένεια με τον Κοσμίν.

"Γνώρισα τον Cosmin μεσα απο το διαδικτυο. Δεν γνωρίζω τίποτα άλλο για την ζωή του, εκτός ότι είναι ένας αρκετά δραστήριος φωτογράφος. Ετσι κι αλλιως δεν διαβάζω βιογραφικά καλλιτέχνων, αφού πέρα απο τον προσωπικο μύθο του καθένα δεν προσθέτουν τίποτα στο έργο τους. Ενα κακό έργο παραμένει κακο, ακόμα και αν αμετρητες εκθέσεις και βραβεία διαβεβαιώνουν το αντίθετο.

Ο Cosmin ασχολείται με πολλά ειδη φωτογραφίας όπως το ρεπορτάζ, τη μόδα, το πορτρέτο, την ταξιδιωτική φωτογραφία. Σε όλα μπορει να διακρίνει κανείς την ιδιατερη ματιά του, αλλά θα σταθώ λίγο στα πορτρέτα του. Στο πιο δύσκολο για μένα είδος, αφου πολύ συχνά πέφτουμε στην ευκολία της απλής καταγραφής, μιας και το ανθρώπινο πρόσωπο ειναι πολύ δυνατό στοιχείο απο μόνο του.

Τα πορτρέτα του Cosmin ξαφνιάζουν, ειναι φωτογραφίες που θέτουν ερωτήματα περικλειουν μυστήριο, δυο απαραίτητα συστατικά μιας πετυχημένης εικόνας. Ειναι ο βλοσυρός άνδρας με το δρεπάνι ενας αγρότης; Ή ένας επικίνδυνος τύπος που κρατάει φονικό όργανο; Γιατί το αγοράκι με το μισοφαγωμένο μήλο ειναι έτοιμο να φτυσει το περιεχόμενο που εχει στο στόμα του στο πρόσωπο μας; Τι ακριβώς φωτογραφίζει ο ιερωμένος μέσα στο ναό με την ψηφιακή του μηχανή; Πολύ Δύσκολο να πιστέψεις ότι ο κουκουλοφόρος νεαρός με το τσεκούρι εκτελεί κάποια εργασία.

Θα μπορούσε να είναι ατελειωτος ο καταλογος με αυτές τις απορίες μας όσες είναι και οι πολυ καλές φωτογραφίες του, αξίζει να αφιερώσει κάποιος λιγο χρόνο για να το διαπιστώσει." Κώστας Μασσέρας

http://www.bumbutz.ro/