Έχεις ένα μεγάλο ποίημα, αφηγηματικό, με στροφές και ρίμες, πολλές μεταφορές και σύμβολα. Το κοιτάς και θυμώνεις.

Τότε τσαλακώνεις το χαρτί και το στύβεις.... το στύβεις γερά. Το στύβεις και με τα δυο σου χέρια πάνω απ' το νεροχύτη. Και το χαρτί βγάζει -στάζει- λέξεις, κι έπειτα φράσεις, κι όταν το αποστύψεις καλά θα βγάλει ολόκληρους στίχους. Αυτό είναι το "λάδι" του. Η ουσία του. Ό,τι ήταν αρκετά δυνατό να επιβιώσει της σύνθλιψης.

(Ο "αιρετικός" Χριστιανόπουλος δεν είχε προτείνει να κρατήσουμε από τα άπαντα του Σολωμού μόνο μερικούς στίχους; Γλωσσικά ιδιοφυείς στίχους που ξεχωρίζουν στο όλο έργο. Μ' άλλα λόγια, να κρατήσουμε μια ουσία.)

Αυτό το "λάδι" της ποίησης βγάζει στον "ιοβόλο" η Χρύσα Πανταζή. Δούλεψε πολύ τη φόρμα και το περιεχόμενο για να δώσει τελικά στο τυπογραφείο τα λιγόλογα στιχάκια της. Δεν το ξέρω προσωπικά, αλλά αυτό βλέπω, αυτό συμπεραίνω. Κι αν δεν το έστιψε το λόγο της στο χαρτί, τότε το έκανε στο νου. Δουλεψε πολύ για να καταλήξει στις λέξεις, τις φράσεις και τους στίχους που πέφτουν στο χαρτί σαν σταγόνες ιδρώτα.


Από τη διαδικασία εξόρυξης της ουσίας, κράτησε την απορία. Από τον πρώτο στίχο:

Μείναμε με το στόμα ανοιχτό...

μέχρι το:

Άφωνο το σώμα

παραδομένο στις παρελθούσες ώρες

Η Χρύσα Πανταζή απορεί. Πασχίζει να καταλάβει. Να καταλάβει τι μας συμβαίνει, τι έχει συμβεί, γιατί όλα αυτά. Προσπαθεί να αναλύσει τη διαδικασία του συμβεβηκότος. Και η ίδια η διαδικασία της ανάλυσης έχει τη μεγαλύτερη σημασία. Γιατί όπως λεει στην κατακλείδα του βιβλίου της:

Για μια οδύσσεια χωρίς Ιθάκη

Και δέκα Ιλιάδες θ' άξιζαν.

Κεντρική διάθεση: Εκδόσεις Στρατής, Ζ. Πηγής 55-57 Αθήνα

Σημεία διάθεσης:
Θεσσαλονίκη: Κέντρο του Βιβλίου, Λασάνη 3, Ιανός: Αριστοτέλους 7



Η Χρύσα Πανταζή γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε οικονομικά και διοίκηση επιχειρήσεων και εργάζεται σαν δημοσιογράφος. Είναι μουσικός και συμμετέχει στο ροκ συγκρότημα Yeah!. Το μπλογκ της: hcasun.blogspot.com