Ένα ειδυλλιακό τοπίο στην εξοχή. Δίπλα στο καταπράσινο δάσος βλέπουμε ένα αγροτόσπιτο, με γκρι στέγη και σκαλάκια. Πιο πέρα ένα μικρό αγόρι κρατάει ένα ψεύτικο τουφέκι και "παίζει" τον στρατιώτη. Τρέχει, κρύβεται πίσω από ένα δέντρο, κάνει πως πυροβολεί, ξανακρύβεται. Πυρ και κίνηση. Ξαφνικά ακούγεται ένας πυροβολισμός, αληθινός πυροβολισμός. Το αγόρι σαστίζει. Πηγαίνει διατακτικά προς το μέρος όπου ακούστηκε ο πυροβολισμός. Βλέπει ένα πτώμα στο έδαφος, αληθινό πτώμα, πυροβολημένο στο κεφάλι. Το παιδί σκιάζεται και το βάζει στα πόδια.

Έτσι λοιπόν, το ανυποψίαστο και ξένοιαστο παρόν συναντά το μακάβριο μέλλον. Το παιδί συναντά τον κόσμο των μεγάλων, τον μελλοντικό δικό του, και το βάζει στα πόδια. Ο πόλεμος, τα όπλα, οι σκοτωμοί, οι ελλείψεις δεν είναι πια φανταστικό παιχνίδι στο όμορφο τοπίο.

Είναι η πρώτη σεκάνς από την ταινία του Χίτσκοκ, "The trouble with Harry" του 1955 και το πρόβλημα του Χάρρυ είναι πολύ απλό: είναι νεκρός. Από τις λιγότερο γνωστές ταινίες του Χίτσκοκ, και πολύ ξεχωριστή, αφού πρόκειται για κωμωδία, κωμωδία όμως αλά Χίτσκοκ.

Υπάρχουν κωμωδίες ξεκαρδιστικές, υπάρχουν κωμωδίες που τις παρακολουθείς χαμογελώντας με ύφος πονηρό ή απλώς σα βλάκας, υπάρχουν και κωμωδίες που βλέποντας τες σκας πνιχτά γελάκια, ενίοτε σαδιστικά. Την κωμωδία του Χίτσκοκ την παρακολουθείς ανέκφραστος. Η αλήθεια είναι ότι γελάς, όμως γελάς μέσα σου, γελάνε τα σωθικά σου. Είναι η μοναδική περίπτωση κωμωδίας "εσωτερικού γέλιου", όπως λέμε μηχανή εσωτερικής καύσης.

Μ' αυτή τη Χιτσκοκική σκηνή καλωσορίζουμε το 2011. Νιώθουμε σαν το μικρό παιδί που συναντά τον κόσμο που δεν αστειεύεται, δεν παίζει με σοβαρά ζητήματα, και ούτε λόγος να μας αφήσει κι εμάς να "παίζουμε" με ζητήματα τόσο σοβαρά όσο το μέλλον μας, δηλαδή το μέλλον των ανθρώπων, του κόσμου, της κοινωνίας και πρωτίστως της οικονομίας. Στο εξής δε θα μας αφήνουν εμάς να παίζουμε, θα μας παίζουν άλλοι, οι διάφοροι "μεγάλοι". Αντικρίσαμε το "πτώμα" και τέρμα η αθωώτητα. Έτσι νιώθουμε για το μέλλον.

Ένα μέλλον πνιγμένο στα Χρέη, μ' ανθρώπους ταλαιπωρημένους, σαστισμένους, υποταγμένους και μπλεγμένους σε περίπλοκες καταστάσεις.

Προβλέπουμε το 2011 να είναι πολύ... Χιτσκοκικό!