"Κούκλα, σου έχει πει κανείς ότι έχω ωραία μάτια;"

Πρώτη ήταν η ξένοιαστη νεολαία του μεσοπολέμου. Άκουγε σουίνγκ, χόρευε, φλέρταρε προκλητικά και αρνιόταν να πολιτικοποιηθεί την εποχή που επικρατούσαν οι μεγάλες Ιδέες και φιλοδοξίες.

Ο πόλεμος πάγωσε τις νεανικές ανησυχίες. Μετά τον πόλεμο η νεολαία βγήκε μουδιασμένη, αποπροσανατολισμένη, όπως ολόκληρες οι κοινωνίες. Χρειάστηκαν μερικά χρόνια ώστε  να "ξαναβγεί απ' τ' αυγό της". Αρχικά με τους Teddy boys από τις εργατικές συνοικίες του Λονδίνου κι αμέσως ήρθε η εκρηξη του ροκ εντ ρολ στην Αμερική. Έπειτα οι γιε-γιέδες, οι χίπηδες, οι πανκς... Κάθε κίνημα -πιο θυμωμένο ή πιο ειρηνικό- ήθελε τη χειραφέτηση από τον κόσμο που σχεδίαζαν οι "μεγάλοι", έναν κόσμο πολύ πουριτανικό. Όπως τα παιδιά του σουίνγκ, έτσι και η μεταπολεμική νεολαία προτιμούσε να ακούει μουσική, να χορεύει και να φλερτάρει ελεύθερα. Υπάρχουν πολλές απόψεις για την έκβαση των νεολαιίστικων κινημάτων και το τι πέτυχαν- ωστόσο ένα καρτούν έρχεται να μας θυμίσει αυτό που σίγουρα κατάφεραν: να αναγάγουν το καμάκι σε τέχνη!


"Στο ζωολογικό κήπο της Aron City δεν συμβαίνουν πολλά πράματα. Είναι ένα μάλλον ησυχο μέρος γι' αυτούς που θέλουν να ηρεμήσουν, να πάρουν μια ανάσα ή να... χτυπήσουν μια γκόμενα!" ...Κι ο ξανθός ροκ εντ ρολ γόης Johnny Bravo μπαίνει στην ιστορία.


O Johnny Bravo είναι ένα καρτούν με κοντά αδύνατα ποδαράκια, φουσκωτό στήθος και μπράτσα και μαλλί ροκαμπίλυ. Φοράει πάντα μαυρα γυαλιά. Μοιάζει με τον James Dean, αλλά μιλάει με μπάσα φωνή σαν του Elvis Presley- ιδιαίτερα όταν ξεστομίζει εκείνο το αμίμητο "Oh Momma". Τον λένε Johnny σαν τον Marlon Brando στον "Ατίθασο". Μένει με την υπερπροστατευτική μητέρα του, την Bunny, στην Aron* City και αυτό που κυρίως τον απασχολεί είναι τα κορίτσια. Τα κηνυγάει παντού, φλερτάρει οποιαδήποτε, φουσκώνει επιδεικνύοντας τα γυμνασμένα μπράτσα του και σηκώνει παιχνιδιάρικα το ένα του φρύδι. Λατρεύει τα ζαχαρωτά, τα ντόνατς και τα μιλκσεικ. Είναι πολύ ευαίσθητος στο θέμα της κόμμωσης, το μαλλί είναι το φετιχ του και έχει αναπτύξει δικές του τεχνικές να το στρώνει με το τζελ. Οι περιπέτειες του διαδραματίζονται στην Aron City στην οποία είναι πολύ δημοφιλής και σπάνια εγκαταλείπει. Κι όταν τύχει να φύγει, όπως με την άκαρπη προσπάθεια του να κάνει καριέρα στο Χόλλυγουντ όταν ένας παραγωγός τον παρέσυρε, τότε επιστρέφει τρέχοντας και η πόλη τον υποδέχεται με γιορτές.

Όμως κυρίως τον απασχολούν τα κορίτσια. Πιστεύει πως είναι ακαταμάχητος και απορει όταν του φέρνουν τσάντες, τραπέζια και ό,τι αλλο βρουν στο κεφάλι. Έχει τύχει να τον κυνηγά ένας πελώριος δεινόσαυρος και να κάνει στάση στην καφετέρια για να φλερτάρει ένα κορίτσι. Άλλη φορά να τον απαγάγουν οι εξωγήινοι -ως σπάνιο είδος γήινου για πειράματα- και να φλερτάρει στο Ούφο. Όταν αρρωσταίνει κάνει τα πάντα να μη γιατρευτεί και χάσει το το ραντεβού με την όμορφη γιατρό, που το αποκαλεί "ραντεβουδάκι". Ο Johnny είναι αμετανόητος. Όσο υπάρχουν στον κόσμο καρτουν, αυτός θα σταματάει μπροστά στα κορίτσια, θα κάνει τις "μάτσο" φιγούρες και θα ρίχνει την ατάκα του.

"Τι θα έλεγες να ήμασταν γείτονες και να μου ζητούσες λίγη ζάχαρη;"

Ο ναρκισσισμός του δεν έγκειται στο να κοιτιέται με τις ώρες στον καθρέφτη και να θαυμάζει τον εαυτό του. Αυτά τα πράματα είναι δεδομένα για τον Johnny- ναι, είναι ωραίος, δεν χωρά αμφιβολία. Μια φορά που έτυχε να δει το πρόσωπο του στον καθρέφτη του μπάνιου πήρε αμέσως τηλέφωνο την αστυνομία:  "Βοήθεια! Ένας όμορφος άντρας είναι στο μπάνιο μου". Είναι περισσότερο άνθρωπος της δράσης, είναι πάντα "υπ' ατμον", είναι "κυνηγός". Προτιμά να βρίσκεται "στο δρόμο" και να στοχεύει στην κατάκτηση του.

Φυσικά θαυμάζει όποιον έχει επιτυχία στο άλλο φύλο. Όπως με την περίπτωση του τηλεοπτικού αστέρα Luke Perry. Ο Johnny θα εντυπωσιαστεί από τις πολλές θαυμάστριες του Perry και θα τον παρακαλέσει να του κάνει μαθήματα φλερτ. Ή σαν εκείνο τον κοντό μεσήλικα που έχει το χάρισμα να μιλάει τρυφερά στις γυναίκες. Θα δοκιμάσει να ακολουθήσει και αυτό το παράδειγμα.

H Κουκλάρα: Τι ειδος βλάκας είσαι εσύ;
Johnny: Δεν ξέρω. Τι είδη υπάρχουν;

Δεν είναι πολύ ευφυής, ούτε δείχνει να τα καταφέρνει στα βαθυστόχαστα. Όταν βρίσκει κάποιο βιβλίο απορεί που δεν έχει εικόνες. Ο κόσμος του -και η αντίληψη του- αποτελείται από τα πράγματα που περιβάλλουν μια τυπική μικροαστική αμερικάνικη οικογένεια. Οτιδήποτε άλλο συναντήσει θα το παρομοιάσει με αυτά τα πράγματα. Κατα μια άποψη είναι η αρσενική εκδοχή της "χαζής ξανθιάς". Όμως, γίνεται απρόσμενα πνευματώδης όταν πρόκειται να κατακτήσει μια κοπέλα.

Αλλά ο καημένος ο Johnny δε θα καταφέρει ποτέ να "ρίξει" καμια κοπέλα.

Είναι η ατυχία του; Είναι οι ανεπιτυχείς "μάτσο" τρόποι του; Είναι ντεμοντέ; Όλα δείχνουν ότι είναι πια ξεπερασμένος. Το καρτούν που εμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 90 μας παρουσιάζει έναν ρετρο ροκαμπιλά, ένα ατίθασο αγόρι,  που δεν περνά πια η μπογιά του ή που φαίνεται να έχει προσγειωθεί στο σήμερα από άλλη εποχή. Μια ρετρό κατάσταση είναι πάντα απενοχοποιημένη και ακίνδυνη. Αυτό κάνει τον τύπο που μοιάζει με τον James Dean και μιλάει σαν τον Elvis Presley πολύ συμπαθητικό και πολύ αθώο. Το διαχρονικό καμάκι.

Το κινούμενο σχέδιο του Van Partible βγήκε το 1997 στο καλωδιακό κανάλι Cartoon Network που μεταδίδει αποκλειστικά παιδικά προγράμματα. Κράτησε τέσσερις σεζόν και συνολικά προβλήθηκαν 67 επεισόδια μέχρι το 2004. Ο Jeff Bennet δάνεισε τη φωνή του στον Johnny Bravo, ενώ εκτός από τον Van Partible σκηνοθέτες της σειράς ήταν οι Kirk Tingblad, Alvarez, Butch Hartman, John McIntyre και Rumen Petkov.

του Μάκη Μακελάρη

------------------------------

* Aaron ήταν το μεσαιο όνομα του Elvis Presley