Ουσιαστικά η video art είναι προσπάθεια να συναντηθούν μια τέχνη του χώρου με μια τεχνη του χρόνου. Τα εικαστικά σαν άποψη για τον χώρο και το ξεδίπλωμα του χρόνου στο φιλμ.

Ο Leighton Pierce είναι το ιδανικό παράδειγμα.

Ο ίδιος λέει χαρακτηριστικά "Τα φιλμ και τα βίντεο μου είναι σύντομες εμπειρίες σε χρόνο που μετασχηματίζεται."

Η κάθε σύντομη ταινία του είναι μια εντύπωση εικόνας που την βάζει σε κίνηση ένα αόρατο χέρι. Ύστερα "λιώνει" και αποκτά μια τόσο ελάχιστη, μίνιμαλ, πλοκή, σχεδόν συμβολική.

Από το 1979 έχει γυρίσει 34 ταινίες-μινιατούρες. Άργησε να καθιερωθεί εξαιτίας του τόπου του.

Ο Jon Jost στο άρθρο του για τον Pierce λέει "Τι διάολο έχει η Ιόβα; Βασικά καλαμπόκια και γουρούνια!" για να παραδεχτεί πως "όποιος έχει μάτια και αυτιά και μια φορά δει τα έργα του L.P. του κερδίζουν την προσοχή" και ύστερα πως "φτάνει στα υψηλότερα επίπεδα της τέχνης". Τον συγκρίνει με τον Βερμέερ, τον Καραβάτζιο και τον Ρέμπραντ.

Όχι, δεν τα παραλέει.

j) The Back Steps from Leighton Pierce on Vimeo.

a. Sitting from Leighton Pierce on Vimeo.