Jules Verne


Ξεκινώντας από


Ψηφοθηρία

Η ταινία που ζούμε είναι...
 









Ο Jan Svankmajer προλογίζει τον εαυτό του

Ο Jan Svankmajer δεν χρειάζεται συστάσεις. Είναι ο μάγος του σουρεαλιστικού animation, ο μέγας μαριονετίστας στο γκροτέσκο σύμπαν που είναι πλασμένο από τα υλικά των παραμυθιών, των ονείρων και του υποσυνείδητου. Στην πρόσφατη ταινία Prezít svuj zivot- Surviving Life (Theory and Practice) παρουσιάζει ένα παστίζ από τεχνικές animation, ενώ στα γκρο και τις λεπτομέρειες χρησιμοποιεί ηθοποιούς. Η ταινία είναι εν μέρει αυτοβιογραφική και έχει θέμα την ψυχανάλυση. Προλογίζει ο ίδιος:



"Κυρίες και κύριοι, δεν καταφέραμε να μαζέψουμε αρκετά μετρητά. Υποτίθεται ότι θα βλέπατε μια κανονική ταινία μεγάλου μήκους, αλλά δεδομένου ότι δεν είχαμε τα χρήματα αναγκαστήκαμε να χρησιμοποιήσουμε μια πολύ πιο απλή τεχνική: την χαρτοκοπτική!  Ακριβώς, όπως και στα παλιά τηλεοπτικά προγράμματα για παιδιά. Έτσι είχαμε την ευκαιρία να γυρίσουμε όλη την ταινία στο στούντιο και να ελαχιστοποιήσουμε το κόστος.

Επίσης γλιτώσαμε χρήματα από τις αμοιβές των ηθοποιών, αφού χρησιμοποιήσαμε μόνο τις φωτογραφίες τους, όπως και από το catering, μιας και οι φωτογραφίες δεν τρώνε.



Λοιπόν, εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ένα τυπικό πείραμα, αλλά ένα φτωχό υποκατάστατο μιας ταινίας με ηθοποιούς. Μια ταινία fusion. Εγώ την ονομάζω ψυχαναλυτική κωμωδία. Ψυχαναλυτική επειδή ένας από τους χαρακτήρες είναι μία ψυχαναλύτρια, όσο για το κωμωδία δεν είμαι αρκετά σίγουρος ότι θα γελάσετε.

Ένα πρωί, ξυπνώντας από όνειρο, είπα στον εαυτό μου: Να κάτι που μοιάζει με εναρκτήρια σκηνή κάποιας ταινίας. Έτσι, κάθισα και έγραψα τις άλλες σκηνές. Πάντα ήθελα να κάνω μια ταινία που να συνδυάζει το όνειρο με την πραγματικότητα- και το αντίστροφο.
Όπως Georg Christoph Lichtenberg μας λέει: Μόνο η συγχώνευση ονείρου και πραγματικότητας μπορεί να συνθέσει την πλήρη ανθρώπινη ζωή.






















Δυστυχώς, ο πολιτισμός μας δεν έχει χρόνο για τα όνειρα- δεν υπάρχουν λεφτά.
Ο λόγος που κάνω αυτή την εισαγωγή δεν είναι για να ικανοποιήσω τον... ναρκισσισμό μου. Είναι επειδή μόλις τελειώσαμε την κόπια της ταινίας και ανακαλύψαμε ότι ήταν πάρα πολύ σύντομη.
Αυτό είναι που κάνουν οι ταινίες κινουμένων σχεδίων. Επισπεύδουν το χρόνο. Είναι απλώς πιο γρήγορες. Δυόμισι λεπτά, και είναι αρκετά.
"