Ο Καντάφι είπε το καλύτερο: "Μέχρι να πάψουν οι Ευρωπαίοι να εκμεταλλεύονται τον πλούτο της Αφρικής θα μας βάζουν στα σπίτια τους!"

Όλοι συνήθισαν να παίρνουν κάτι από την Αφρική. Απο το υπέδαφος, τον πληθυσμό, την κουλτούρα, κι αφήνουν την έρημο στους αυτόχθονες.

Ένα δροσερό αεράκι στην ξηρή έρημο είναι τα τραγούδια της Hasna El Becharia.

Ακούγοντας τον εκστατικά μονότονο ρυθμό του Hakmet Lakdar φαντάζεσαι την ομοιομορφία του τοπίου της ερήμου, την επαναλαμβανόμενη κίνηση του καραβανιού, τη ρουτίνα της άμμου. Μια δυναμική λίγο πριν σπάσει η αλυσίδα. Αυτά είναι τα μπλουζ της Σαχάρας, τα μπλουζ των Βεδουίνων. Hakmet Lakdar είναι το πεπρωμένο.

Η διεθνής καριέρα της Hasna el Becharia ξεκίνησε το 1999 όταν την κάλεσαν στη Γαλλία να τραγουδήσει στο φεστιβάλ "Woman of Algeria". Έκανε τόση μεγάλη εντύπωση στο κοινό και τους διοργανωτές που παρά το πρόγραμμα εμφανίστηκε όλες τις μέρες του φεστιβάλ. To 2001 ηχογράφησε το δίσκο Dzajair Johara με δικές της συνθέσεις και διασκευές παραδοσιακών τραγουδιών της πόλης Bechar. Σ' αυτό το δίσκο βρίσκεται και το Hakmet Lakdar.   

Από τις αρχές του '70 και για 30 χρόνια περιόδευε στο νότο της Αλγερίας. Τραγουδούσε σε γάμους και γιορτές το gnawa. Ο παππούς της και ο πατέρας της ήταν κι αυτοί τραγουδιστές του gnawa. Gnawa σημαίνει γητευτής και στυλ του τραγουδιού που απαντάται στο Μαρόκο και την Αλγερία έχει αρχαίες ρίζες στην προ-ισλαμική βόρεια Αφρική, στην Μπαρμπαριά. Είναι γιορτή και εξαγνισμός. Οι Gnawas είναι εξορκιστές και γιατροί της ψυχής.

Η πόλη Bechar από όπου κατάγεται και έζησε η Hasna είναι κοσμοπολίτικο κέντρο στα νοτιοδυτικά της Αλγερίας, κοντά στο Μαρόκο και στην έρημο. Συνδυάζει την τοπική παράδοση των Μπερμπερίνων, την αραβική κατάκτηση, επιρροές από το γειτονικό Μαρόκο και τους Γάλλους αποικιοκράτες. Σ' εκείνα τα μέρη έκαναν κάποτε πυρηνικές δοκιμές οι Γάλλοι.

Οι νοτιο-αλγερίνοι αντιμετωπίζονται λίγο απαξιωτικά από τους βορειο-αλγερίνους και η κουλτούρα τους θεωρείται λίγο υποδεέστερη, ή απλώς "πρωτόγονη". Εκεί έδρασε η Hasna με το τραγούδι της, αλλά και την κοινωνική της ευαισθησία. Φρόντιζε κακοποιημένες και εγκαταλειμμένες γυναίκες, το σπίτι της ήταν πάντα ανοικτό και φιλόξενο με τον τρόπο των Βεδουίνων.

Φέτος κυκλοφόρησε ο δεύτερος της δίσκος "Smaa Smaa" με πιο προσωπικό ύφος. Όπως λέει η ίδια, είναι μια αφιέρωση στην ιδιαίτερη πατρίδα της.