![]() |
|
![]() |
Jules Verne
|
![]() |
Μετάξια |
![]() |
Ξεκινώντας από |
Ψηφοθηρία
|
|
| Eddie Vedder: Ukulele Songs #δισκοκριτική |
|
του Γιώργου Παπακώστα (Berghof) Καλώς τον, καλώς τον επί 2. Είναι μουσικά ανήσυχο, παραγωγικό, τρικυμιώδες πνεύμα. Είναι από τους τύπους που σου λένε καληνύχτα και ανταποδίδεις. Τον βλέπεις να περνάει την ξώπορτα του σπιτιού του και μονολογείς “την κάνει για ύπνο”, αλλά την αμέσως επόμενη στιγμή ξαναβγαίνει και πηγαίνει μπαρότσαρκα με την σκέψη στο πίσω μέρος του μυαλού του, να πεί στους θαμώνες και κανά τραγουδάκι.
Αρέσει πολύ η εκτέλεση με ukulele, του τραγουδιού Can’t Keep.Το έχουμε ακούσει σε στουντιακό ήχο, στον δίσκο Riot Act το 2002. Ταυτόχρονα με το album, κυκλοφορεί κι ένα live σόλο DVD, το “Water On The Road” – που δείχνει τον Eddie Vedder να ερμηνεύει κομμάτια των Pearl Jam, μπαλάντες δικές του με γιουκαλίλι, διασκευές και κάποια τραγούδια από το πρώτο του σόλο album/soundtrack “Into The Wild”, έτσι όπως τον κατέγραψε η κάμερα του Brendan Canty σε δύο σόλο συναυλίες του στις 16 και 17 Αυγούστου 2008, στην Washington. Ακούστε το πρώτο single του άλμπουμ, “Longing to Belong” και βυθιστείτε στην υγρή ατμόσφαιρα του εξωφύλλου του “Ukulele songs”, που απεικονίζει ένα έργο του γλύπτη Jasonde Caires Taylor, με τίτλο: The Lost Correspondent. Πίσω του κρύβεται μια ιστορία, όπως μας λέει ο Eddie στο web του: Ένας άντρας κάθεται στο γραφείο του μπροστά σε μια γραφομηχανή. Το γραφείο είναι καλυμμένο με αποκόμματα από πολιτικές εφημερίδες της δεκαετίας του ’70, κι αυτή η μοναχική φιγούρα δακτυλογραφεί ιστορικές στιγμές και στιγμιότυπα ενός κόσμου οριστικά χαμένου...
|




































