Οι Εν Πλω ήταν το συγκρότημα που έμπλεξε το ροκ με την ελληνική μουσική με τον πιο πετυχημένο τρόπο, χωρις να το ονομάσει fusion. Δεν ήταν μείγμα των δυο ειδών, όπως συνηθίζουν να λένε για να κερδίσουν κοινό κι απ' τα δυο είδη, αλλά ένα πράγμα συμπαγές. Ήταν μία μουσική, δική τους, τόσο μοναδική που λέγαμε ότι κάτι τέτοιο δεν μπορεί να επαναληφθεί. Χρειάστηκε να περάσει το τεράστιο κύμα των έθνικ και της έντεχνης των 90'ς κι έπειτα όλα τα στουντιακά συμπιλήματα από διαφορετικά στυλ μουσικής, λούπες και μίντι, για να γραφτεί ένα κομμάτι που να έχει αυτά τα χαρακτηριστικά με τόσο αβίαστο τρόπο σαν το Rebetiko των Kalinka.

"Η ιδέα των Kalinka ξεκίνησε το 2007, όταν 2 φίλοι αποφάσισαν να γράψουν μαζί κάποια τραγούδια σε ελληνικό στίχο χωρίς περιορισμούς στη μουσική τους." Συμμετείχαν σε διάφορα φεστιβάλ και στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Κοζάνης. Το 2010 κυκλοφόρησαν ένα ΕΡ με τον απλό κι έξυπνο τίτλο "Σπιτικές κασσέτες". Κυκλοφόρησε διαδικτυακά, με freedownload από το myspace και διάφορα μπλογκ. Εκτός από το Rebetiko περιέχει άλλα 4 τραγούδια με καλύτερο το "Σε δυο πόλεις". Η παραγωγή, αν και "σπιτικές" οι κασέτες, είναι αξιόλογη. Οι Kalinka εκός από τα βασικά όργανα ενός ροκ γκρουπ χρησιμοποιούν και πνευστά, βιολί και πλήκτρα και στην ηχογράφηση όλα βρίσκονται στη θέση τους. Μέσα στο 2011 θα κυκλοφορήσουν το πρώτο τους άλμπουμ.

Υπάρχουν κι άλλα στοιχεία που μας θυμίζουν τους Εν Πλω. Ο καλλιεργημένος στίχος, λιγότερο σουρεαλιστικός από τους Εν Πλω, πιο προσωπικός, αλλά με το ίδιο εκλεπτυσμένο χιούμορ. Επίσης η φωνή και ο τόνος του τραγουδιστή φέρνει κάτι από Σαδίκη. Αλλά όχι, σε καμιά περίπτωση δεν είναι αντιγραφή. Άλλωστε δεν πατάνε καθόλου στην post-punk. Περισσότερο ακούγονται σαν μια δημιουργική εξέλιξη του ύφους.

Απλή μουσική, ώριμη, εκφραστική, χωρίς φιοριτούρες. Αν παραβλέψουμε την αμηχανία του νέου συγκροτήματος, θα μπορούσε να γίνει και σοφή. Ακούστε και κατεβάστε το ΕΡ από το http://www.myspace.com/kalinkatheband για να καταλάβετε.