Jules Verne


Ξεκινώντας από


Ψηφοθηρία

Η ταινία που ζούμε είναι...
 

Related Items









Τραγούδια για το Χρέος

Ένα μπλουζάδικο και κάντρι ακουστικό τραγούδι που επαναλαμβάνει ρυθμικά "I'm Sick of Debt, I'd like to get out of this" γίνεται το καλύτερο σάουντρακ της καθημερινότητας μας, "αηδιασμένοι από το χρέος και πως θα γλιτώσουμε απ' αυτό". Και μπαίνουμε στο δεύτερο χρόνο του μνημονίου. Από το τελευταίο ΕΡ των Backyard Tire Fire που έχει τίτλο Sick of Debt και το προσφέρουν δωρεάν για κατέβασμα...



Ένα σύντομο και καταλυτικό κομμάτι: ένα περαστικό σολάρισμα ηλεκτρικής κιθάρας και η μπασογραμμη ζωγραφίζει πίσω από την ψυχρή φωνή που προειδοποιεί Do not Panic και ανακοινώνει για την αυξητική τάση του χρέους. Είναι το Debt Solutions, πολύ καλό και groovy soul κομμάτι, των κατα τα άλλα χιπ-χοπάδων The Productionists.
Και το Debt Collector διαφέρει από όλα τα άλλα των Blur. Βαλσάκι παλιάς εποχής που γίνεται εφιαλτικό σαν επένδυση του κραχ του '29 και γκροτέσκο όταν ακούγεται σήμερα. Σε ανοιχτή αίθουσα τράπεζας ή ακόμα καλύτερα σε συνεδρίαση του ΔΝΤ.



Κι άλλο ένα Debt Collector, των Blessed House, με τον... Ράιχενμπαχ σε πρωταγωνιστικό ρόλο στο video-clip!



Υπάρχουν κι άλλα χρέη εκτός από τα οικονομικά, όπως τα χρέη της καρδιάς  για τα οποία μιλάει το ποπ κομμάτι My Debt to You των Pineapple Thief, αλλά κανείς δεν μας εμποδίζει να το ερμηνεύσουμε όπως θέλουμε:
Here is my debt to you
I wanted to say
I breathe for you
(Να το χρέος μου σε σένα
Ήθελα να πω
Ότι ανασαίνω για σένα)


Όπως και τα μουσικά χρέη στον μπλουζίστα Lightin' Hopkins και τον πειραματικό Derek Bailey από τον προσωπικό δίσκο του Bill Orcutt (κιθαρίστα των Harry Pussy) που ονομάζεται A New Way To Pay Old Debts.
Το ομώνυμο κομμάτι είναι ένας 6λεπτος χαοτικός αυτοσχεδιασμός με την ακουστική κιθαρα. Άλλο ένα σάουντρακ για τον χαοτικό αυτοσχεδιασμό της καθημερινότητας μας στη χώρα του ΔΝΤ.
Δεν κινδυνολογούμε αλλά υπάρχει η μουσική για το εφιαλτικότερο σενάριο: "μουσική πλεύσης για νεκροφιλους" χαρακτήρισε ένας κριτικός την μονότονη ηλεκτρονική trip hop των Excepter στο δίσκο Debt Dept.(όπου Dept. το Department).

Ένα ολοκαίνουργιο αμερικάνικο λαϊκό τραγούδι, του Brenn Hill, μιλάει για όλους αυτούς που ξεγελάστηκαν από τις τράπεζες και χρεώθηκαν με δάνεια και πιστωτικές κάρτες για να πάρουν μέρος στο πάρτι της καταναλωτικής κοινωνίας. Φυσικά κερδισμένες βγήκαν οι τράπεζες που πουλάνε χρήμα και το σύστημα που βρήκε τον τρόπο να βάζει τον μισθωτό να ξοδεύει παραπάνω κι απ' το μισθό του. Συγκινητικό τραγούδι που περιγράφει εύστοχα ένα δράμα.

I make a lot of money but I don't know where it goes
And my friends they look at me and they think I'm doin' fine
But I take my paycheck and send it on down the line
'Cause I'm in debt
I'm only 29
Yeah I'm in debt
I think I'm fallin' behind

(Βγάζω πολλά λεφτά αλλά δεν ξέρω που πηγαίνουν
Και οι φίλοι που με βλέπουν νομίζουν ότι τα πάω καλά
Αλλά τον μισθό που παίρνω τον διαβιβάζω ολόκληρο
Γιατί είμαι χρεωμένος
Κι είμαι μόλις 29 χρονώ
Ναι, είμαι χρεωμένος
Κι εχω μείνει πίσω)



Το Debt Song βρίσκεται στο CD του Brenn Hill "What a Man's Got to Do". Αρκετά πιο παλιό το είναι κομμάτι των AC/DC "Down Payment Blues" που μιλάει για κάποιον που χρεώνεται για να εντυπωσιάσει ένα κορίτσι. Φοβερό κομμάτι αλλά μοιάζει από άλλη εποχή, τότε που το Χρέος τουλάχιστον για το δυτικό κόσμο ήταν προσωπική υπόθεση. Από το δίσκο Powerage που κυκλοφόρησε το 1978.



Άλλο ένα αμερικάνικο λαϊκό τραγούδι, του Bruce Cockburn με τίτλο Call It Democracy (το λέτε αυτό Δημοκρατία) είναι ένα κατηγορώ στο ΔΝΤ, αφοπλιστικά ειλικρινές, καθόλου γλυκανάλατο και πολύ επίκαιρο. Στο ρεφρέν λέει:

IMF dirty MF
Takes away everything it can get
Always making certain that there's one thing left
Keep them on the hook with insupportable debt

(ΔΝΤ βρώμικο MF (όπου τα αρχικά του Motherfucker)
Θα σου πάρει ό,τι μπορεί
Πάντα θα σου πει ότι έμεινε κάτι ακόμα
και σε κρεμαει στο αγκίστρι με το "μη-βιώσιμο" ανυπόφορο χρέος)


Διφορουμενα τα λόγια του Qwerty των Linkin Park:

Didn't think that I had a debt to pay
Until they came to take what I had left away

(Δεν ήξερα ότι είχα χρέος να πληρώσω
μέχρι που ήρθαν να πάρουν ό,τι είχα και δεν είχα)


Οι μεταλλάδες HellYeah τραγουδανε Debt That All Men Pay (Το Χρέος που όλοι μας πληρώνουμε) ενώ ο θρύλος της σόουλ Sam Cooke μας διαβεβαιώνειι στο παρηγορητικό γκόσπελ Jesus Paid the Debt ότι ο "Χριστός πλήρωσε για όλα μας τα Χρέη".

Βοήθειά μας.




του Μάκη Μακελάρη