Οι ΑΣΤΙΚέΣ ΙΣΤΟΡίΕΣ είναι μια παρέα από τη Θεσσαλονίκη που εκπλήσσει. Ο ήχος κινείται μεταξύ ηλεκτρονικής και ακουστικής ποπ-ροκ ενώ φλερτάρει (επικίνδυνα συχνά) με τα όρια της ηλεκτρονικής μουσικής σκηνής. Με στίχο συνήθως ελληνικό, έμφαση στα καθαρά φωνητικά και στη μελωδία, συνθέτουν, τραγουδάνε, ηχογραφούνε και επιμελούνται όλα τα στάδια της παραγωγής με δικά τους μέσα. Μοιράζονται αφιλοκερδώς ό,τι δημιουργούν μέσω διαδικτύου και η μουσική τους διατίθεται δωρεάν για μη εμπορική χρήση.

Υποκύψαμε, λοιπόν, στον πειρασμό και τους καναμε μερικές ερωτήσεις.

artu: Όποιος σας πρωτακούσει, ξαφνιάζεται από τον επαγγελματικό σας ήχο, τα δε τραγούδια σας είναι δυνάμει επιτυχίες. Κι όμως δεν προστατεύετε τη μουσική σας με copyright, είστε μάλιστα συνειδητά υπέρ της "ελεύθερης" μουσικής. Πως αποφασίσατε αυτή την πολιτική για το συγκρότημα;

Αστικές Ιστορίες: - Ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια, ARTU! Η ερώτηση θίγει πολλά σημαντικά θέματα, θα προσπαθήσουμε να τα απαντήσουμε όσο πιο επιγραμματικά γίνεται:
    Ως προς τον ήχο μας, θα λέγαμε ότι η μουσική παραγωγή έχει αλλάξει πολύ στον 21ο αιώνα. Η τεχνολογία λύνει, πλέον, τα χέρια και με ένα υποφερτό κόστος (και άφθονο προσωπικό χρόνο) μπορεί ο καθένας με μεράκι να ανεβάσει ψηλά τον πήχη της τεχνικής ποιότητας του κάθε είδους οπτικού/ακουστικού έργου.
    Ως προς το θέμα της προστασίας της μουσικής μας, δε νομίζουμε ότι κανένας νόμος μπορεί να εμποδίσει κάποιον από το να αντιγράψει/“δανειστεί” κακοπροαίρετα κάποια ιδέα μας έτσι κι αλλιώς. Ο καθένας θέτει τα δικά του ηθικά όρια σε αυτό το θέμα. Από την άλλη, κάθε πνευματικό έργο, βασίζεται σε μέσα, γνώσεις, εμπειρίες και παραστάσεις που σαν άνθρωποι συλλέγουμε συνεχώς ελεύθερα από το κοινωνικό και φυσικό μας περιβάλλον. Τα copyrights, πατέντες κλπ είναι πολύ πρόσφατα κατασκευάσματα σε σχέση με τις χιλιετίες της ελεύθερης συμμετοχής στην πνευματική δημιουργία και τεχνολογική εξέλιξη της ανθρωπότητας.
    Ο κόσμος μας, εν ολίγοις, θα ήταν καλύτερος άμα όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως εισοδήματος και γεωγραφικής/εθνολογικής προέλευσης ήταν κοινωνοί της παγκόσμιας γνώσης και πολιτισμού χωρίς κερδοσκοπικούς περιορισμούς.  Στην εποχή μας, με το διαδίκτυο, για πρώτη φορά στην ιστορία μας οι προϋποθέσεις για μια τέτοια παγκόσμια κοινωνία γνώσης και κουλτούρας υπάρχουν, και μακάρι να εκλείψουν τα εμπόδια* του περασμένου αιώνα.
    Ως προς το πρακτικό θέμα τώρα, όσον αφορά εμάς, το θέμα της “επιτυχίας”, απήχησης ή του οικονομικού κέρδους που θα μπορούσε τυχόν αυτή να αποφέρει, είναι κάτι που δεν έχει να κάνει με τόσο με την ποιότητα της μουσικής, το πόσο καλή ή κακή, προσεγμένη ή πρόχειρη είναι, αλλά κυρίως με το marketing και το πως παρουσιάζεται αυτή στο κοινό.  Η γνωστή ιστορία με το βιολιστή Joshua Bell και το κοινωνικό πείραμα στο μετρό της Ουάσιγκτον το 2007 στο παρακάτω link είναι άκρως διδακτική: http://www.sheepblogging.gr/2009/02/joshua-bell.html
    Ελπίζουμε, ότι το διαδίκτυο με τις εναλλακτικές -και ανεξάρτητες από κερδοσκοπικά συμφέροντα- πηγές ενημέρωσης που τώρα γεννιούνται (όπως καλή ώρα εσείς :), σταδιακά θα μας “διδάξει” όλους μας να ακούμε, να βλέπουμε, να διαβάζουμε, να προβληματιζόμαστε και να αξιολογούμε καλύτερα και πιο κριτικά.

*Για περισσότερη εμβάθυνση στην παραπάνω φιλοσοφία μας, μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στις θέσεις των Σουηδών Πειρατών http://www.piratpartiet.se/international/english, ή στο site http://questioncopyright.org/understanding_free_content. Για την ιστορία, εμείς, όπως  και πολλοί άλλοι (και στη χώρα μας) έχουμε επιλέξει να υπαχθούμε στο νομικό καθεστώς της άδειας Creative Commons http://creativecommons.org/.

artu: Ποιες είναι οι "Αστικές Ιστορίες";

Αστικές Ιστορίες:   - Οι Α.Ι. όπως λέμε και στο site μας, είναι πάνω απ' όλα μια μουσικο-παρέα από τη Θεσσαλονίκη: nothing more and nothing less :)
    Συνήθως είναι ο Μιχάλης, ο Κώστας, η Στέλλα, η Μαρία, η Angie. Δεν είμαστε επαγγελματίες μουσικοί, και ό,τι κάνουμε συμβαίνει στον ελεύθερο χρόνο μας. Τα πάντα γίνονται στους δικούς μας χαλαρούς ρυθμούς, και τα μέλη/συντελεστές κάθε τραγουδιού αυξάνονται ή μειώνονται αναλόγως των υποχρεώσεων του καθενός μας και τις απαιτήσεις του τραγουδιού.
    Για τους πιο επίμονους αναγνώστες περισσότερα ....ονόματα και φωτογραφίες έχουμε στο site μας http://astikesistories.gr


artu: Πως είναι για ένα συγκρότημα να έχει έδρα τη Θεσσαλονίκη;

Αστικές Ιστορίες:    - Οι Α.Ι. γεννήθηκαν και υπάρχουν αποκλειστικά στο διαδίκτυο, και έτσι ποτέ δε νιώσαμε ότι παίζει ρόλο η γεωγραφική μας τοποθεσία. Αντίθετα μάλιστα, είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε και να κάνουμε ιντερνετικές φιλίες και συνεργασίες με μουσικούς και παραγωγούς από όλη την Ελλάδα.
    Έτσι, π.χ., συμμετείχαμε σε δύο συλλογές με ανεξάρτητα (Πάτρα, 2008 και Αθήνα, 2009), “μεταδοθήκαμε” από ραδιόφωνα στην Αθήνα και στην Κέρκυρα, ακουγόμαστε σε ιντερνετικά ράδιο, συνεργαζόμαστε με τον καλό μας φίλο DemiaN που γράφει μουσική από τη Σάμο, γνωριστήκαμε με τη στιχουργό μας (Μιρέλα) και την Μαρία μας (την τραγουδίστρια μας) μέσα από μουσικά sites.
    Η έδρα μας, δηλαδή, είναι το astikesistories.gr, και τα “στέκια” μας είναι τα διάφορα sites μουσικής δικτύωσης που συμμετέχουμε (kithara.gr, myspace, jumpingfish, musicwave.gr, facebook κλπ)

artu: Μουσικές και άλλες επιρροές;

Αστικές Ιστορίες: - Κάθε μέλος της παρέας έχει τις δικές του προτιμήσεις, και μεταφέρει τα δικά του μουσικά βιώματα
και επομένως, οποιαδήποτε απαρίθμηση θα ήταν ελλιπής και ανομοιογενής. Με δυο λόγια, πάντως, θα λέγαμε ότι, μολονότι χρησιμοποιούμε προς το παρόν Ελληνικό στίχο, τα ακούσματα μας ξεκινούν από τους New Order και τους Cure των ' 80s και φθάνουν μέχρι τους Killers και τους Keane του σήμερα.

artu:  Ποιο είναι το πιο αστείο γεγονός που σας συνέβη με το γκρουπ;

Αστικές Ιστορίες: - Συνήθως στη φάση της ηχογράφησης βγαίνει τρελό γέλιο. Αλλά με διαφορά το πιο χαζοχαρούμενό μας ήταν στη διάρκεια μιας φωτογράφισης που απαιτούσε “αστικό” περιβάλλον, όπου έπεσε το γέλιο της αρκούδας με τα βλέμματα και τις αντιδράσεις των περαστικών (και την αμηχανία μας), ενώ η καλή μας φίλη NiNa μάταια προσπαθούσε να μας στήσει σε πόζα σε “αστικές” καταστάσεις, όπου έπρεπε -και καλά- να φαινόμαστε αδιάφοροι μπροστά στο φακό, ενώ γύρω μας ο κόσμος, που πήγαινε στις δουλειές του, μας προσπερνούσε απορημένος βιαστικά (ή ....αποτραβιόταν ξαφνιασμένος)... παρωδία εντελώς!

artu: Πότε θα σας δούμε ζωντανά;

Αστικές Ιστορίες: - Όταν αποφασίσουμε να στρωθούμε στις πρόβες!

artu: Ευχαριστούμε πολύ!

http://www.astikesistories.gr

http://myspace.com/urbanstories

astikesistories@yahoo.com