O Pistol Pete και οι Twistin' Tarantulas είναι μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα περίπτωση. Εδώ και 17 χρόνια κυνηγούν το αρχέτυπο του rock and roll. Εννοούμε το αρχέτυπο με την πλατωνική έννοια: τον πυρήνα, δηλαδή, ή την ουσία που διατρέχει όλα τα είδη του ροκ από τα μπλουζ ως την πανκ- και μουσικά και ως τρόπος ζωής.

Διαβάστε την αποκλειστική συνέντευξη του Pistol Pete, τραγουδιστή, μπασίστα και ψυχή του συγκροτήματος. Ένας ειλικρινής και σεμνός άνθρωπος του rock and roll.

Οι Twistin' Tarantulas ξεκινησαν το 1993 από το Ντητρόιτ. Κυκλοφόρησαν τρεις δίσκους με δικες τους συνθεσεις (και μια καταπληκτική διασκευη του Ace of Spades των Motorhead). Εκαναν -και συνεχίζουν να κάνουν- την καριερα ενος επιτυχημενου ροκ συγκροτηματος, οι δίσκοι τους πούλησαν χιλιάδες αντιτυπα, περιοδευσαν απο το Los Angeles και την Αλασκα ως τη Φιλανδια, κι όλα μόνοι τους χωρις τη βοηθεια δισκογραφικης εταιριας ή κάποιου μανταζερ. Το συγκρότημα αποτελούν οι "Pistol" Pete Midtgard, o κιθαρίστας George Friend και ο ντράμερ Randy "John Wayne" Gacki.

Στο ραδιόφωνο του ARTU έχουμε μια επιλογή των τραγουδιών τους. Αγνό, γνήσιο, απλό -όχι απλοϊκό- ροκ εντ ρολ.

Από την ιστοσελίδα τους www.twistintarantulas.com μπορείτε να προμηθευτείτε τους δίσκους τους σε πολύ λογικές τιμές και άλλα είδη με το σήμα του συγκροτήματος.

ARTU: Τι είναι το ροκ εντ ρολ;

Pistol Pete: Πιστεύω ότι είναι μια μορφή μουσικής τέχνης που εκφράζει το πνεύμα και την ευφορία των νέων ανθρώπων. Κι όπως αφορά τους νεους, βοηθάει όλους να μένουν νέοι στην καρδιά όσο γερνούν. Επίσης πιστεύω ότι δεν ειναι το μοναδικό μουσικό ειδος που το κανει αυτό. Οσο για το τι ειναι και τι δεν ειναι το rock and roll απο τεχνική αποψη... απ' όσο γνωρίζω κάνεις δεν ειναι σε θέση να πει. Ο καθένας αποφασίζει για τον ευατό του.  

ARTU: Πως θα περιγράφατε τη μουσική σας και ποιες είναι οι επιρροές σας;

Pistol Pete: Νομίζω ότι ο πυρήνας της μουσικής μας είναι τα Jump-Blues με μια δόση πανκ. Υπάρχει και λίγο Rockabilly στο μείγμα, ειδικά στη θεματολογία των στίχων. Οι επιρροές μου κινούνται από τα Jump-Blues του '40, την κάντρι, και την παλιά μπη-μποπ μέχρι το πανκ του '70 και του '80, αλλά και το heavy metal. Lois Jordon, Charles Mingus, Ernest Tubb, The Clash και Motorhead, για να ονομάσω κάποιους απ' την κάθε κατηγορία.

artu: Για περισσότερα από 15 χρόνια πουλάτε δίσκους χωρίς να είστε σε καμιά δισκογραφική εταιρεία. Επίσης δεν έχετε στιλίστες, ατζέντηδες κτλ Είναι τελικά αυτός ένας πιο "υγιείς" τρόπος να παίζετε μουσική;

Pistol Pete: Νομίζω ναι. Κάνεις έναν απολογισμό του παρελθόντος και αν έχεις πετύχει τότε καρπώνεσαι τα οφέλη, αν όμως έχεις αποτύχει τότε πολύ απλά δεν έχεις κάποιον να κατηγορήσεις. Είναι πιο εύκολο να ζεις με τους δικούς σου κανόνες και αποφασίζοντας για τον εαυτό σου παρά να έχεις κάποια εταιρεία που δεν καταλαβαίνει τη μουσική σου. Το ίντερνετ επίσης έχει κάνει τα πράγματα ευκολότερα. Για παράδειγμα αυτή την συνέντευξη την κάνουμε λόγω του διαδικτύου.

ARTU: Ζείτε από τους Twistin' Tarantulas;

Pistol Pete: Μέχρι τα μέσα του 2009 ναι. Κι ακόμα βιοπορίζομαι σαν μουσικός. Οι Tarantulas αρχισαν να δυσκολεύονται να κλείνουν συναυλίες με την οικονομική κρίση επειδή το κοινό μας προέρχεται κυρίως από την εργατική τάξη και κι όλοι κάθονται στα σπίτια τους τα βράδια καθώς περιορίζονται οι δουλειές. Έτσι λοιπόν ο Gorgeous George κι εγώ φτιάξαμε το συγκρότημα "The Crowned Heads of Rhythm" στο οποίο ουσιαστικά είμαστε εμείς οι δύο και ένας υπολογιστής. Παίζουμε διασκευές δημοφιλών τραγουδιών σε jazz ύφος και μπορούμε να παίξουμε για λιγότερα χρήματα, πιάνουμε λιγότερο χώρο και κάνουμε και λιγότερο θόρυβο. Έτσι μας δίνουν δουλειά τα κυριλέ εστιατόρια που οι πελάτες τους έχουν ακόμα λεφτά. Αλλά κι αυτό ακόμα άρχισε να δυσκολεύει. Πολύ φοβάμαι ότι πρέπει να βρω μια κανονική δουλειά μετά από 17 χρόνια- και μου σπαράζει η καρδιά!

ARTU: Τα 90's ήταν έθνικ, τα 00's ρετρό και καλτ μαζί. Πως θα είναι τα 10's;

Pistol Pete: Δυσκολεύομαι να προβλέψω. Δεν ασχολούμαι τόσο με την ποπ κουλτούρα ή τη μουσική όσο στην αρχή αυτών των δεκαετιών. Μεγαλώνω και το αποτέλεσμα είναι να χάνω το ενδιαφέρον για τις μόδες και να κολλάω σ' αυτό που μου αρέσει απλά. Νομίζω ότι η ηλεκτρονική μουσική θα γίνει πιο ισχυρή στη μουσική βιομηχανία και τα πράγματα θα δυσκολεψουν για αυτούς που παίζουν μουσικά όργανα και θέλουν να ζήσουν απ' αυτό. Με τους "The Crowned Heads of Rhythm" παίζουμε χωρίς αληθινό ντράμερ και κανείς κάτω των 30 δεν φαίνεται να νοιάζεται- δεν το προσέχουν καν!  

ARTU: Σχεδόν ένας χρόνος με πρόεδρο τον Ομπάμα. Έχετε δει αλλαγές;

Pistol Pete: Βλέπω αλλαγές στη διάθεση του κόσμου παρά αλλού. Η εργατική τάξη πίστεψε ότι η οικονομική θερωρία των "θαλασσοδανείων" παρήλθε. Η θεωρία που λεει πως αν ο πλούσιος γίνει πλουσιότερος, θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας. Και δημιούργησε πωλητές για Ρολς Ρόυς και τεχνίτες για επίχρυσα σιφόνια για χέστρες. Χαιρόμαστε πάντως που έληξε η διπλωματία των Πυρηνικών και της πάταξης όσων διαφωνούν με τις ΗΠΑ.
Το πρόβλημα τώρα είναι οι Ρεπουμπλικανοί που χάσανε τις εκλογές και έχουν τρελαθεί. Δεν θέλουν να συνεργαστούν με τον Ομπαμα πουθενά. Δεν τους ενδιαφέρει αν οι ΗΠΑ, και όλος ο κόσμος, συνεχίσουν να υποφέρουν από την οικονομική κρίση για άλλα τρία χρόνια, ή αν οι φτωχοί στις ΗΠΑ συνεχίσουν να μην έχουν μια στοιχειώδη ιατρική περίθαλψη. Όσο μπορούν χτυπούν τον Ομπάμα μέχρι τις επόμενες εκλογές. Θέλουν να βεβαιωθούν ότι δεν θα καταφέρει κάνει τίποτα. Βγαίνουν στις τηλεοράσεις και λένε ψέματα ή παραποιούν την αλήθεια για να τρομάξουν τον κόσμο. Αλλά, η σκέψη ότι το Ρεπουμπλικανικό κόμμα (το μόνο υπεύθυνο για αυτά τα χάλια) μπορεί να ξαναπάρει την εξουσία, αυτό φοβίζει περισσότερο τον κόσμο. Φοβίζει κι εμένα.