Συνέντευξη με τον Eric Ostrowski

Λέμε ότι η μουσική είναι τέχνη του χρόνου και ο κινηματογράφος τέχνη του χωροχρόνου. Όταν οι δύο τέχνες συνδυάζονται αναγκαστικά η μία υπερτερεί. Κατά παράξενο τρόπο αυτό δεν συμβαίνει στις πειραματικές ταινίες του Eric Ostrowski, όπου, αφαιρώντας την έννοια του χώρου,  εικόνα και ήχος αποτελούν ένα συμπαγές υλικό.
Ο Eric Ostrowski από το Σηάτλ ασχολείται με την αυτοσχεδιαστική μουσική και τον πειραματικό κινηματογράφο.


Έπαιξε κιθάρα και βιολί στο θρυλικό improv-noise ντουέτο Noggin από το 1993 έως το 2006. Σήμερα εξερευνά τις δυνατότητες της κίνησης του ήχου μέσα από χειροποίητα πειραματικά φιλμ. Σαν κινηματογραφιστής έχει συμμετάσχει σε δεκάδες φεστιβάλ από το 1994. Εδω θα βρείτε πολλές πληροφορίες και στοιχεία επικοινωνίας http://www.endsound.com/erico


O Eric Ostrowski μας παραχώρησε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη.


ARTU: Ξεκίνησες κάνοντας ταινίες σε φιλμ, 8 και 16mm, αλλά πρόσφατα πέρασες στο βίντεο. Έχει αυτό να κάνει με κάποια αισθητική επιλογή; 
 
Eric Ostrowski: Για πολύ καιρό δεν με ενδιέφερε το βίντεο, μέχρι που ανακάλυψα τις δυνατότητες που δίνει με έναν τρόπο που μπορώ να επεκτείνω ό,τι κάνω στο φιλμ (σημειώστε ότι συνεχίζω να ασχολούμαι με το φιλμ). Στην πραγματικότητα, ό,τι κάνω αρχικά το δουλεύω στο φιλμ κι έπειτα το μεταφέρω σε βίντεο, αφού το επεξεργαστώ. Υπάρχουν πολλά πράγματα σήμερα που μπορείς να κάνεις στον ψηφιακό κόσμο που δεν μπορείς στο φιλμ. Αισθάνομαι ότι ξεκινώντας από το φιλμ έχω πιο σταθερές βάσεις, κάτι που κάνει το έργο μου πιο αληθινό.

 



ARTU: Τι ΔΕΝ είναι τέχνη;
 
Eric Ostrowski: Οτιδήποτε είναι βίαιο ή επικίνδυνο - ή απροκάλυπτα εμπορικό... Αν, για παράδειγμα, είναι φανερό ότι έγινε απλώς για τα κάνει λεφτά. Μ' αυτή την έννοια, αποκλείω το μεγάλο μέρος της μαζικής κουλτούρας σαν κάτι μη καλλιτεχνικό.
 
ARTU: Ποια είναι η μυστική σχέση μεταξύ της μουσικής και των ταινιών σου; Ποιες είναι οι επιρροές σου;
 
Eric Ostrowski: Εγώ τις εννοώ ολοκληρωμένες οπτικοακουστικές εμπειρίες. Το μουσικό και το οπτικό μέρος έχουν την ίδια σημασία για μένα και τα βλέπω σαν κάτι ενιαίο -δεν νιώθω τις εικόνες σαν κάτι ξεχωριστό από τον ήχο.
Όσο για τις επιρροές, έια πολύ λίγες, καθώς η καλλιτεχνική μου εξέλιξη από το ξεκίνημα της είχε τον χαρακτήρα οργανικής μαθησιακής πορείας. Στις αρχές, σαν εικόνα επηρεάστηκα από τους Pollock και Krasner, και επίσης από τις ταινίες του Norman McClaren. Αναπτύσσοντας τη μουσική μου η μεγαλύτερη επιρροή μου ήταν ο Noggin Michael Griffen, πρώην συνεργάτης που "έφυγε" πριν λίγα χρόνια.
 
ARTU: Γιατί λείπουν οι άνθρωποι στις ταινίες σου;

Eric Ostrowski: Καλή ερώτηση, και παραδόξως τελευταία έχω κάνει ταινίες όπου εμφανίζονται άνθρωποι -κυρίως σαν "χορευτικό" μέρος. Ποτέ δεν σκέφτηκα να κάνω μυθοπλασία, και θεωρώ ότι το έργο μου ανήκει στην αφηρημένη οπτικοακουστική τέχνη. Έχω κάποια σχέδια για ταινίες όπου εμπλέκονται πρόσωπα, αλλά δεν είναι στις άμεσες προτεραιότητες μου.
 
ARTU: Διακινείς τη δουλειά σου μέσω ενός μεγάλου δικτύου ανεξάρτητων εταιριών και ομάδων, κυρίως στις ΗΠΑ. Πως δουλεύει αυτό το σύστημα;
 
Eric Ostrowski: Για τη διανομή των ταινιών και των dvd βασίζομαι στο μοντέλο DIY, γνωστό στους μουσικούς από χρόνια. Ποτέ δεν μου άρεσε το κυρίαρχο μοντέλο για το φιλμ (ακόμα και για το πειραματικό) που απαιτεί πολλά τέλη για τη συμμετοχή σε φεστιβάλ - οι ανεξάρτητοι μουσικοί ποτέ δεν είδαν με καλό μάτι τέτοια δωροδοκία. Εγώ ποτέ δεν υποβάλλω τις ταινίες μου σε φεστιβάλ που ζητούν ρήματα. Με εκπλήσσει που λίγοι κινηματογραφιστές χρησιμοποιούν αυτή την οδό. Παρόλα αυτά τα τελευταία χρόνια η DIY διανομή κερδίζει έδαφος και αυτό είναι ενθαρρυντικό.
 
ARTU: Τι ήθελες να γίνεις όταν ήσουν παιδί;

Eric Ostrowski: Πυροσβέστης, ή παίκτης του μπέιζμπολ.

ARTU: Νιώθεις πιο ασφαλής τώρα που ο Μπιν Λάντεν είναι νεκρός;

Eric Ostrowski: Όι ακριβώς, αν και ζω στο Σηάτλ που είναι ασφαλής περιοή κι έτσι το επίπεδο της παράνοιας σετικά με τον κόσμο είναι αμηλό.